Als er een kracht is die de wereld en de mensen bij elkaar houdt dan is het de kracht die uitgaat van eenheid, integratie en balans. Misschien wel meer dan ooit nu conflicten zich niet meer op een regionaal niveau lijken af te spelen maar op wereldniveau. Het is dezelfde kracht die ons voorspoed, welvaart en groei heeft gebracht door bundeling van energieën, economieën en waarden in de verschillende delen van de wereld. Zoals we zelf de oorzaak zijn van de opschaling van onze activiteiten, zo zullen ook de fouten in het systeem zich op het mondiale toneel zich afspiegelen. Bovendien dienen effecten van de transitie zich als gevolg van de zelfregulerende werking in een groeiend tempo aan.

Dit maakt dat groepen in de samenleving zich mogelijk bedreigt of ontheemd voelen in hun eigen omgeving, terwijl de werkelijke dreiging of ontheemding wordt veroorzaakt door eigen gebrek aan wil tot integratie van nieuwe ideeën, overtuigingen en daarin balans te vinden met eigen waarden voor zover men die heeft. Mogelijk ook veroorzaakt door juist ‘het systeem’ zelf.

Niemand heeft gezegd dat integreren en het vinden van een nieuwe balans een eenvoudige opgave zou zijn.
Als we deze balans kunnen vinden als maatschappij, eenheid geïntegreerd in ons denken en onderwijs bijvoorbeeld dan hebben we geleerd dat dit het pad is om te volgen.
Anders dan bij conflicten; als men balans wil vinden door conflict dan – “so be it”. Alleen gaat men dan voorbij aan de werkelijke les als mensheid en blijft deze onbalans en dus het conflict voortbestaan.
We kunnen dit veranderen. Men kan ook het conflict zien als een signaal dat er onbalans  is in de wereld en dat die er is dat wisten we al. Dus welk pad wil men kiezen?

In eenheid blijven lijkt de grote uitdaging van deze tijd nu er een economisch tegenwind is. In eenheid blijven is de groeiende kracht die ons veel heeft gebracht. !Het is de enige kracht die het momentum brengt van de omwenteling die we inmiddels allen werkelijk willen, ondanks dat er individuen en groepen zich aandienen om deze eenheid, verdere integratie en daarmee de vernieuwde balans te verstoren.

Zo in eenheid blijven en deze uit te bouwen en toch diversiteit te behouden is deel van de gezamenlijk missie die we hebben, is het niet economisch dan maar op een sociaal-cultureel niveau, door integratie van culturen, gedachtegoed en waarden, waarbij de aandacht in de eerste plaats bij de eigen transitie dient te liggen. De andere culturen kunnen hierbij een spiegel zijn en zijn in werkelijkheid de spiegel voor onszelf, die veel over onszelf laat zien, in hoeverre we zelf verstart zijn in ons eigen denken. Ook als volk.
Hoe weinig zelfreflectie is er in het algemeen waar te nemen als het gaat om de zogenaamde verschillen tussen onze culturen.

Spiegeling, integratie, balans en eenheid zijn de toverwoorden in de relatie die we hebben tot onze wereld.
We weten allen wat de werkelijke oorzaak is van de zogenoemde crisis en daarmee de onbalans en de conflicten in de wereld. Uit het conflict blijven is misschien wel genoeg om ons te doen inzien dat oplossingen op een ander vlak liggen.
 

Wereldrelatie

De nieuwe wereldrelatie is de relatie tot jezelf. Net als elke relatie, is jouw relatie tot de wereld een relatie tot jezelf en de relatie tot jezelf de relatie tot elk levend wezen, mens, van welke afkomst, ras of cultuur dan ook.
Zo biedt elke ontmoeting dan ook een gelegenheid, een kans om meer over jezelf te leren en dichter bij jezelf te komen en je eigen missie.

Elke gebeurtenis is nog steeds een kans en gelegenheid – en deel van een missie. Laten we die missie aan gaan. Wees deel ervan. De ontmoeting wordt een ontmoeting met jezelf en alles in de wereld is een spiegel.