De weg naar het eenheidsbewustzijn en eenwording is een weg van integratie en globalisering, integratie van volkeren en culturen en unificatie van maatschappijen, economieën en gebieden (Wiki).
Alhoewel er veel verwarring is, eenheidsbewustzijn is er al in de wereld op enkele bevolkingsgroepen na en schijnbaar kennen we de weg hiernaar toe.

 

Organisaties, mensen hebben al een begin gemaakt met nieuwe samenwerkingsvormen en interdisciplinair werken, participaties, allianties en interorganisatie van organisaties en zoals globalisering gezien kan worden als de vereniging van landen of maatschappijen, zo is interorganisatie, althans in het nieuwe denken de eenwording van organisaties naar een grotere eenheid en het werken aan gemeenschappelijke doelen.

Expansie van landsgrenzen door overname heeft in de evolutie niet gewerkt. We weten nu dat eenheid in de wereld ontstaan is, op een andere, vreedzame manier, van binnenuit en geleid heeft tot vereniging van landen, zonder dat ieders soevereiniteit daarbij verloren is gegaan. En als dat wel zo is dan is dat door de invloed van internationale organisaties op het economische beleid van landenunies. Iets wat men overigens via politiek, en transnationale handelsverdragen onlangs nog steeds tracht te bereiken.

Toch denkt men nog steeds dat deze expansiedrift, die ontstaan is al sinds de oprichting van de allereerste daadwerkelijke organisatie, ons leidt naar rijkdom, welvaart en vrijheid voor allen, wat per definitie onwaar is.
Deze expansie gaat juist tegen deze beweging in naar eenheid, vrijheid en overvloed in de wereld.
Het is 2017, tijd dat dit concept eveneens tegen het licht gehouden wordt. De expansiedrift is een misvatting van het eenheidsprincipe. Het gaat veranderen, hoe dan ook, want uiteindelijk is het bewustzijn één van eenheid en universele aard dat ons de werkelijke oplossingen brengt.
In voorgaande artikelen is er ingegaan op wat deze interorganisatie inhoud. Hoe dit gezien kan worden als strategie om veranderingen in de komende tijd vóór te zijn. Het is niet moeilijk voor te stellen dat een grotere participatie van mensen en organisaties zal leiden naar een grotere persoonlijke vrijheid, eenheid en rijkdom.

In plaats van continueren van de weg die ooit is ingegaan naar expansie, alleenheerschappij, monopolie, is het aan de mensen zelf – te accepteren – dat ieder zelf “in charge” is met alleen een eigen unieke inbreng en dat deze in dit nieuwe tijdperk tot uiting mag komen in een overvloed aan diversiteit. Dit is onze bestemming.

Waarom is men toch bereid telkens dezelfde fout over en weer te maken als het ook eenvoudiger kan. Het kan nu anders.
Dit eenheidsbewustzijn leid tot vereenvoudiging van complexe systemen, zaken en zogenaamde problemen in de wereld, die we niet hoeven te hebben.
Wat we willen zijn simpele oplossingen voor schijnbaar complexe zaken, om vervolgens te transformeren – de bedachte complexe systemen en processen voor zaken die in essentie simpel zijn.

De gedachte van onvoorwaardelijkheid, overvloed en vrijheid zijn eenvoudiger te realiseren dan de wereld die we nu inmiddels gecreëerd hebben. Dus waarom keren we dit niet om en beginnen we vandaag met het bouwen aan deze nieuwe organisatie.