Onderlinge verbondenheid komt tot economische uitdrukking.
Als gevolg van digitale ontwikkelingen, de nieuwe media die een grotere onderlinge verbondenheid creëren, de vele vernieuwende initiatieven en participatie is er een nieuwe economie aan het ontvouwen. Een nieuw “economisch” bewustzijn ontwaakt en de technologie die daar uit volgt (in plaats van andersom) brengt een overvloed voort die we een aantal jaren geleden wellicht nog als utopisch beschouwden.

De totale economische wereldproductie is de afgelopen decennia verveelvoudigd en de verwachting is dat deze de komende tien jaar onvermoeid doorgroeit en mogelijk verveelvoudigd.
Nieuwe nationale economieën rijzen op en worden mede-wereldspelers. Kleine organisaties worden online ineens multinationaal.

De schaarste aan natuurlijke hulp- en energiebronnen lijken dit de komende jaren te beperken, maar ook de voorziening daarin zal wellicht de komende tijd een weg gaan vinden. Evenals als het gaat om de basisvoorzieningen die voor elke inwoner op deze aarde vrij beschikbaar zou kunnen zijn, inkomen, huisvesting, onderwijs, zorg en mobiliteit.

Bovendien zijn we op niveau van bewustzijn veel verder dan een tiental jaar geleden. Er is een heel ander bewustzijn.
Wat eens een drie dimensionale werkelijkheid leek, waar alles ‘vast’ stond, blijkt nu een open werkelijkheid waar alles mogelijk is. Alles is veranderd.
Elk aspect van onze maatschappij ontvouwd zich in nieuwe dimensies van dat wat het eens was – en dit houdt ook in dat de minder gunstige aspecten van de oude economie en maatschappij wegvallen alsof deze nooit bestaan hebben.

Een ander positief element is dat we er praktisch niets voor hoeven te doen. Het gebeurt gewoon als we in verbinding zijn. Dat wat we doen is dan het resultaat deze verbinding en de transformatie. De transformatie lost zaken op. Voor de meeste issues hoeven we alleen naar ons zelf te kijken als individu, als leider, als volk en als inwoner van de wereld. We hoeven geen oplossingen te bedenken, alles is al gecreëerd.
Welkom in deze kwantum realiteit!
 

Bestaat de crisis dan nog?

Een hoge mate van efficiency lijken we te hebben bereikt in onze productie en distributie van welvaart, maar is dat ook werkelijk zo? Of is deze juist zeer inefficiënt geworden naarmate het duidelijk wordt dat veel processen ten koste zijn gegaan van onze omgeving, onszelf en zich daarmee dus contraproductief hebben bewezen.

Als analogie van wat er onderhuids gaande is in de wereld op economisch, maar ook op maatschappelijk niveau, kunnen we de crisis vergelijken met een ziekte (wat het in werkelijk is). De ziekte die er al die tijd al was, op welk niveau deze zich dan ook manifesteerde, komt deze aan de oppervlakte als een klacht of pijn. De pijn lijkt erger en de koorts neemt toe omdát er een genezing plaats vindt – of plaats wil vinden.

We kunnen de heling proberen af te dwingen, toch is er een proces dat er aan vooraf gaat om het hele complex uit te zieken en uiteindelijk zullen we er sterker uit komen.
 

Nieuwe economische dimensies

Hoe groter de participatie, hoe groter de overvloed. Dat is wat werkelijkheid lijkt te worden. Dat is wat anders dan de economische- en beschermende maatregelen die op continentaal niveau genomen worden om eigen economieën te beschermen.
Nieuwe wetten overrulen oude wetten en deze nieuwe wetten zijn niet geschreven, ze zijn ontstaan uit een nieuw bewustzijn.

Het is onze onderlinge verbondenheid die tot uitdrukking komt en een enorme en ongekende stroom van activiteit, zelfregulering, zelforganisatie en participatie op gang brengt én overvloed.
Deze participatie is zonder grenzen. Cross-border en cross-knowledge concepten zijn een gevolg van verbondenheid die als zodanig tot uitdrukking komen.

Waar het voorheen ging om integratie van volkeren, gaat het nu ook om integratie in de wijze waarop in maatschappelijke sectoren, in organisaties, uiteindelijk mensen in een nieuwe economische orde samenwerking vinden.

We zijn voorbij aan uiterlijk kenmerken en het hokjes denken in het algemeen. We gaan voorbij aan alle loketten die er zijn voor alle maatschappelijke functies.
Dit bewustzijn en de onderlinge verbondenheid leidt tot volledige integratie van volkeren, culturen, maatschappelijke functies waarbij de vorm steeds meer vormloos wordt.

Zelfs de term revolutie lijkt een nieuwe dimensie te hebben gekregen. Er is een revolutie van revoluties op komst! Een revolutie die een revolutie wordt in een alles veranderende transformatie.