Van verschillen naar diversiteit in eenheid.
Deze zin kwam ik onlangs tegen. Het had betrekking op een heel ander onderwerp, maar ik neem deze graag over met betrekking tot het onderwerp educatie, regeringschap en ondernemerschap.
Van verschillen naar diversiteit in eenheid, een voorbeeld van hoe een bestaand begrip, namelijk verschillen, te zien vanuit de perceptie van een ander bewustzijn. Namelijk vanuit eenheidsbewustzijn. Hoe simpel een gedachtegang kan zijn. Een sprong die we maken in bewustzijn.

Als we het hebben over de “verschillen” tussen mensen, dan zijn deze per definitie onwaar. Dat heeft niets van doen met onze identiteit.
Diversiteit is er wel. We zijn allen één en één vanuit dezelfde oorsprong en toch is een ieder uniek.
Het is een voorbeeld waarin we vrij zijn van beperkende concepten en hokjesdenken en soms is het nodig dat men loslaat alle vooroordeel, veroordeling en andere onderbewuste programma’s, om deze gedachtesprong te kunnen maken. We zoeken vaak manieren om ons te onderscheiden. Terwijl dit volstrekt onnodig is. Wat nodig is uit te vinden hoe zelf te zijn. Dat men zichzelf mag zijn, zichzelf kan zijn en in de eerste plaats wíl zijn.

Wat zou het mooi zijn als we dit besef van eenheidsbewustzijn als basis mee zouden krijgen vanaf het basisonderwijs. In plaats van hier op latere leeftijd achter te komen, nadat we alles wat we “geleerd hebben, weer ontleert hebben en beseffen dat we dit bewustzijn allen in ons hebben, diep verankerd.

De juiste snaar raken bij mensen kan genoeg zijn om dit te ontwaken. Bij de kinderen van nu is dit besef al helemaal aanwezig is. Ze komen vanuit dit bewustzijn en hoeven dit niet eens te leren. In tegenstelling tot de vele “volwassenen” van nu die hierin nog vele lessen te gaan hebben. Veel kinderen zijn in die zin veel verder dan wij en kunnen wij van hen leren, in plaats van andersom.

De gaven van de kinderen is iets waaraan wij ons onderwijs zullen moeten aanpassen, in plaats van die kinderen gedwongen aan te passen aan het onderwijs systeem, met alle problemen van dien. Het is een totaal ander uitgangspunt. Eén die 180 graden anders is. Dat is ook de reden dat veel van deze kinderen zo weinig worden begrepen.

Elk kind heeft recht op de aandacht en het onderwijs dat ze nodig hebben. Een onderwijsmethode waarbij we ervan uitgaan dat elk kind of volwassene uniek is, unieke talenten en gaven heeft die wachten om ontdekt te worden. Meer dan dat nog, waarbij we uitgaan dat van de magnitude van ieder mens. Waarin we geen genoegen meer nemen met de kleinheid die deze maatschappij ons biedt, maar waarbij we leerlingen begeleiden de grootsheid in hun zelf te ontdekken, al op een vroege leeftijd. Een waardevolle basis voor het latere leven.
De kern en basis van dit onderwijstraject is om de leerlingen zelf hun uniciteit te laten ontdekken. Dit kan door de methode van zelfrealisatie en zelfactualisatie, gegoten in een onderwijstraject.
Is dit ook geschikt voor kinderen? Juist dit is geschikt voor kinderen omdat zij open, onbevangen en vrij zijn en zoals gezegd dit bewustzijn al hebben.
 

Diversiteit in eenheid, in regeringschap

We zien deze transformatie, van verschillen naar diversiteit in eenheid, ook al opkomen in het regeringschap. Absolute meerderheden zijn steeds meer waar te nemen als een eenheid (coalitie) van meerdere partijen. En dan gaat het om het komen tot oplossingen en om de gezamenlijke debat op zich als weg naar de eenheid. Dit is al een succes op zich, alhoewel dit min of meer noodgedwongen is en misschien is dat juist wel de bedoeling.

In hoeverre zijn verschillen hierin nog waarneembaar? Deze lijken steeds meer op te lossen en dat doen ze blijkbaar ook. De diversiteit heeft steeds meer betrekking op de mensen in plaats van partijen en dit is alleen maar goed.
Het maakt zelfs niet meer uit aan welke kant men staat, aan de regerende kant of de ‘oppositie’. Beide regeren, althans, kunnen regeren want ook oppositie kan in deze setting meeregeren indien men deze positie als zodanig inneemt.
De tijden lijken verwarrend, maar dat komt omdat niets meer zo zal zijn, zoals het was en hoe eerder we begrijpen hoe het eruit gaat zien en wat de werkelijke verandering inhoud, hoe beter het is.
Om er naar te gaan leven en dingen werkbaar te maken. Als we het hebben over werkbaar maken, komt het op ondernemerschap aan.
 

Diversiteit in eenheid, in Ondernemerschap

We verspillen kostbare energie en tijd aan het onderscheiden van anderen, indien we dit doen vanuit het oogpunt concurrentie en een soort vals idee van eigen identiteit. Alsof er te weinig markt voor iets zou zijn of te weinig klanten.
Er is teveel te doen in de wereld om werkloosheid te kennen of om te concurreren. Schaarste is een illusie. “Markten” (lees overvloed) creëren we zelf. Er is geen sprake van aanwezigheid of afwezigheid van markten. We creëren ons eigen succes, op basis van eigen identiteit en vanuit eigen kracht. De keuze van diversiteit ligt in het ondernemen vanuit eigen identiteit in plaats van de zoveelste variatie van hetzelfde product of oplossing.

De diversiteit heeft hier steeds meer betrekking op de organisatie in plaats van de producten of diensten en de eenheid steeds meer in de missie die we voor ogen hebben. Om oplossingen te bedenken, niet zozeer om duurzamer te ondernemen, maar verder nog daarna, om in samenwerkingsverbanden op een grotere schaal te gaan werken. Om daadwerkelijk, zoals alleen het ondernemerschap dat kan, de werkelijk manifestatie van dat wat we willen bereiken, zoals gesteld bijvoorbeeld in de millennium-doelstellingen.

Elke organisatie kan hierin zijn plek innemen, net als alle mensen. Geen verschillen, geen concurrentie, alleen op basis van de overvloed die we zelf creëren.